MS blog van Tessa januari 2016 Aanvullende zorgverzekering-sores

Aanvullende Zorgverzekering-Sores en praktische problemen

Natuurlijk heb ook ik de commercials gehoord en gezien, overstappen zou gemakkelijk zijn. Maar ik heb net zo lang gewacht, de boel hardnekkig genegeerd, totdat het officieel té laat is. Chronisch ziek zijn en ‘rommelen’ met je zorgverzekering maakt angstig en onzeker. Ik betaal, vermoed ik, al jaren teveel met het idee dat ik dan veilig zit en dat het dan wel goed zal gaan. Hoe meer ik betaal, hoe meer er gedekt zal zijn. Maar is dat eigenlijk wel zo?


Op Oudejaarsdag nota bene, onderzoek ik het op de valreep: terwijl de klok genadeloos tikt en ik eigenlijk moet rusten voor de feestelijke jaarwisseling, slaat de stoom uit mijn oren en giert de stress door mijn lijf.


Met de geduldige dame van de Consumentenbond aan de telefoon zie ik inmiddels door de zieke bomen het bos vol zorgverzekeraars niet meer.

“Laat ook maar! Ik blijf wel waar ik zit.” Hoe kan ik nou beslissen over de zorg die ik denk nodig te hebben met dit onvoorspelbare lijf? Mijn grillige gezondheid?Fysiotherapie? Steunzolen? Vrije artsenkeuze? Eigen risico verhogen?...

Het duizelt mij en ik heb werkelijk geen idee wat me te wachten staat. Ik weet dat zorgverzekeraars niemand mogen weigeren voor het basispakket. Maar toch, overstappen durf ik niet. Ik ben nu ‘veilig’ uitgebreid verzekerd. Voor van alles en nog wat; van laser-epilatie, lensimplantaten, tot adoptiekraamzorg, zo heb ik inmiddels ontdekt. Maar vast ook voor heel veel zaken niet.

Uit gemakzucht ben ik nog altijd verzekerd bij ’n grote verzekeraar, die mij jaren geleden via de Gemeente dankzij ’n collectief pakket voordelig werd aangeboden. Dat was nog voordat ik chronisch ziek bleek. En of het wel zo ‘voordelig’ is, vraag ik me af…

Ter vergelijking: mijn lieve vriendinnetje ‘Jee’, zij-die-praktische-problemen-praktisch-oplost, betaalt maandelijks de helft minder(!) aan haar zorgverzekeraar. Dankzij ‘Jee’ weet ik dat er ’n lijst bestaat met chronische ziektes. Als jouw ziekte daarop voorkomt heb je volgens ‘Jee’ “dikke, vette pech”, maar met betrekking tot de zorgverzekeraar, misschien wel “mazzel”. Staat jouw ziekte op die lijst dan wordt er ’n heleboel vergoed vanuit de basisverzekering en is ’n (dure) aanvullende verzekering misschien wel helemaal niet nodig.

‘Jee’ en ik, we dragen dezelfde ziekte, dezelfde onzekerheid, hetzelfde medische circus. Verschil is, dat zij de dingen uitzoekt en de problemen praktisch aanpakt. Waar ik deze eindeloos voor me uitschuif. Net zo lang totdat mijn innerlijke bulldozer zich klemrijdt en er geen ‘oplossen’ meer aan is. Zo ook nu, ik ben letterlijk te laat om de zorgverzekeraars fatsoenlijk te kunnen vergelijken. Met één been in mijn feestpanty bieden de kleine lettertjes van mijn, ongetwijfeld veel te dure, zorgpolis uitkomst: “Uw aanvullende en/of tandartsverzekering kunt u nog wijzigen tot en met 31 januari 2016.”

Dat geeft rust. Voorlopig parkeer ik mijn innerlijke bulldozer. In het nieuwe jaar trek ik mijn kop uit het zand, ga met de billen bloot en zal mijn angsten onder ogen zien. Ik zal mijn aanvullende polis uitgebreid uitzoeken. In alle rust vind ik vast ’n praktische oplossing.

En dat is dus nu…Mijn bureau is leeg, niks wat afleidt.


Mijn hoofd is helder. Ik heb energie om in het hol van de leeuw te gaan! Voor mij liggen pen en notieblok in de aanslag. Mijn vragen heb ik voorbereid: Waar ben ik voor verzekerd? Wat kan ik nog wijzigen? En de belangrijkste: Wat wordt ‘dankzij’ mijn chronische ziekte vergoed uit de basisverzekering, en wat zal ik daarnaast nodig hebben uit een aanvullend pakket?

Ik vraag de dame van de zorgverzekeraar of ze de tijd heeft zorgvuldig met mij mee te kijken. “Ik ben chronisch ziek dus ik heb een ingewikkelde zorgvraag.” Ze kan maar beter voorbereid zijn,… De zorgverzekerings-dame klinkt begripvol en geduldig. Het hol van de leeuw lijkt vooralsnog mee te vallen. “Ik zal uw dossier erbij pakken,” klinkt ze vriendelijk door de telefoon.

Samen nemen we de verschillende aanvullende pakketten door. Het lijkt erop dat ik al jaren véél te veel betaal. Met ’n minder uitgebreid pakket wordt ook mijn fysiotherapie vergoed. Ziekenhuisopname valt onder de basisverzekering, evenals mijn medicatie. Steunzolen zou ik in ’n minder duur pakket niet meer vergoed krijgen. Maar als ik het geld wat ik maandelijks bespaar, na vermindering van het aanvullende pakket opzij zet, kan ik daar ’n heleboel zooltjes voor laten maken. Hetzelfde geldt voor de tandarts. In het goedkopere pakket wordt tot 250 euro vergoed i.p.v. de 500 euro die ik nu aan mijn mond zou mogen verspijkeren.


Het is wikken en wegen, aftasten en in de onberekenbare toekomst kijken. Maar het lijkt erop dat ik mijn aanvullende verzekering drastisch kan verlagen. MS staat op de, door de overheid opgestelde lijst van chronische ziektes. Dus veel zorgkosten worden vergoed vanuit het basispakket. Toch pas ik mijn pakket niet aan. Nóg niet,… Ik durf niet.

Heb ik, voor zover ik dat nu kan overzien, echt alles gevraagd over de dekking van mijn medisch onzekere verloop? Hoe zit het eigenlijk met kosten rondom incontinentie? Psychische hulp? ’n Rollator? Wat komt er nog meer wat ik nu nog niet weet? Ik heb nog tot het einde van deze maand om te beslissen. Dus ik ‘bulldozer’ het nog even voor me uit.

Ondertussen bereid ik me voor om deze schijn?veiligheid los te laten. Te wennen aan het risico dat ik wellicht neem, zonder mijn uitgebreide zorgpakket. Ik ben ’n dure voor de verzekeraar. Ze zien mij vast liever gaan dan komen in hun bestand. Heus, ik hoef niet voor ’n dubbeltje op de eerste rang. Ik begrijp dat ik (mijn MS) geld kost, dus voor goede zorg wil ik best betalen. Maar ik kan er toch ook niks aan doen, dat mijn zorgkosten hoog zijn? Als ik mijn uitgebreide, aanvullende dekking nu loslaat zal dat definitief zijn. Voor ’n aanvullend pakket mogen zorgverzekeraars je weigeren. Dus in dit gespreide ‘Zorg-bed’ kom ik vast niet meer terug.

Ervan uitgaande dat ik mijn chronische ziekte nog wel ‘even’ bij me draag, is dat waarschijnlijk ook niet nodig. Als het hier bovenstaande klopt kan mij dat maandelijks maar liefst bijna 50 euro schelen! Ik wil niet uitrekenen hoeveel ik al die jaren had kunnen besparen. (Hoeveel steunzooltjes ik daarvan had kunnen laten maken…)Als ik die 50 euro nou eens opspaar voor medische onvoorziene omstandigheden, dan heb ik straks middelen om mijn praktische problemen ‘financieel-praktisch’ op te lossen.

De dame aan de telefoon maakt ’n instemmend geluid. “U heeft nog tot het einde van deze maand om uw aanvullende pakket eventueel te wijzigen.”Ze wenst me vriendelijk een fijne dag.

Terug in de bulldozer. Ik steek mijn kop nog even veilig in het zand. Rustend in de ‘schijn’-veiligheid van mijn uitgebreide, te dure, aanvullende polis zal ik straks mijn aanvullende zorgverzekering-sores praktisch oplossen!

Bron: Publicatiedatum: 25 januari 2016