Hoe wordt de diagnose multiple sclerose gesteld?
Voordat de diagnose Multiple Sclerose wordt gesteld gaat er meestal een lange weg daaraan vooraf. Er bestaat nog geen Multiple Sclerose test, waarmee direct is te zien of iemand Multiple Sclerose heeft of welke soort Multiple Sclerose. Bij het stellen van de diagnose Multiple Sclerose kijken artsen naar de ziektegeschiedenis, de symptomen en klachten. Voor de patiënt kan dit een langdurig proces van medische onderzoeken naar allerlei ogenschijnlijk vage klachten betekenen voor de diagnose wordt gesteld. Er zijn echter verschillende vormen van Multiple Sclerose en het verloop van de ziekte laat zich niet voorspellen.
Onderzoeken voor het stellen van de diagnose Multiple Sclerose
Er bestaat tot op heden geen enkelvoudige test om de diagnose Multiple Sclerose met zekerheid te kunnen stellen. Enkel door het in kaart brengen van de klachten en de verschijnselen kan de diagnose van Multiple Sclerose worden vastgesteld. Daarom vertrouwen wetenschappers en artsen vaak op de resultaten van een combinatie van onderstaande onderzoeken en procedures: neurologisch onderzoek en diagnostisch onderzoek.
Neurologisch onderzoek voor het stellen van de diagnose Multiple Sclerose bestaat uit een analyse van de volledige medische geschiedenis van een persoon en de werking van het centraal zenuwstelsel.
De volledige medische geschiedenis van een persoon
Om de diagnose van Multiple Sclerose te kunnen stellen, vraagt de arts van de patiënt het volledige medisch dossier op. Hij/zij doet dit om een algemeen beeld te krijgen van de gezondheid van de patiënt, inclusief het verslag van de symptomen en wanneer die precies begonnen zijn.
De werking van het centraal zenuwstel en Multiple Sclerose
Het testen van de reflexen, van het evenwichtsgevoel, het coördinatievermogen en het zicht zijn methodes om na te gaan of één of meerdere van de symptomen voorkomen die kenmerkend zijn voor Multiple Sclerose.
Diagnostisch onderzoek voor het stellen van de diagnose Multiple Sclerose bestaat uit een MRI scan en een lumbaalpunctie
MRI scan
Met behulp van de MRI scan kunnen beelden gemaakt worden van de hersenen en het ruggenmerg waarop de afwijkingen in de witte stof zichtbaar gemaakt kunnen worden. Op de MRI scan zijn naast de afwijkingen die verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van de Multiple Sclerose symptomen, ook afwijkingen te zien die in het dageljiks leven niet direct te herleiden zijn tot Multiple Sclerose symptomen maar wel schade veroorzaken aan de hersenen. Soms wordt er bij het maken van een MRI scan nog een soort contrast middel, Gadolinium genaamd, toegediend waardoor nieuwe, actieve ontstekingen nog beter zichtbaar gemaakt kunnen worden op de scan. Hieronder ziet u verschillende MRI beelden waarop witte stof afwijkingen of actieve ontstekingen zichtbaar zijn.
Lumbaalpunctie
Lumbaal punctie (of ruggenprik) zoekt in het hersenvocht (liquor) rond het ruggenmerg naar sporen die kunnen wijzen op Multiple Sclerose ontstekingen in de hersenen of ruggenmerg.
Evoked potential test gaat na hoe snel en accuraat het zenuwstel van een testpersoon reageert op een bepaalde zenuwprikkel. Bij personen met Multiple Sclerose vindt de doorstroom van informatie in verschillende zenuwen vertraagd en verstoord plaats, omdat de myelinelaag is afgebroken.
Er zijn verschillende manieren om deze snelheid van prikkelgeleiding te meten en een daarvan is de visuele evoked potential test. Bij dit onderzoek wordt de zenuwverbinding tussen oog en hersenen onderzocht. Hiervoor krijgt u een electrode op het hoofd geplakt en krijgt u een zwart-wit geblokt bord of lichtflitsen te zien. Men meet de tijd die het duurt voordat de hersenen hierop reageren. De resultaten vergelijkt men dan met de reactietijd bij een gezond persoon.
Sinds de komst van de MRI wordt de evoked potential nog weinig toegepast voor het stellen van de diagnose Multiple Sclerose.
