Chicago en New York
Omdat je kansen nooit moet laten liggen en goede initiatieven altijd moet ondersteunen heb ik sinds mijn vliegavontuur in Göteborg contact onderhouden met de piloten (Andrei en Keith) van Fly for MS. En met resultaat! Eind oktober vroeg Andrei of ik kon helpen met PR ondersteuning rondom het eindresultaat van de Fly for MS vlucht en het meedenken over een eventuele follow up van hun avontuur.
Het idee was even simpel als bizar. Of ik naar Chicago kon komen en daarna het laatste stuk van hun reis naar New York kon meevliegen. Mijn bijdrage lag in het feit dat ik internationaal actief ben voor de MSIF en de mogelijkheden van een follow up van Fly for MS op dit vlak liggen. Tegelijkertijd was er in Chicago een groot congres van de NMSS, de Amerikaanse MS-organisatie. Andrei zou daar een belangrijk spreker zijn. Tegelijkertijd zouden we proberen media aandacht te creëren.
Tien dagen later zaten we (Jacqueline Solleveld van MS Nederland en ik) in het vliegtuig naar Chicago. Beetje last-minute allemaal, maar soms moet je snel schakelen…….We hadden een super mooi plannetje gemaakt over hoe het allemaal zou gaan lopen. Natuurlijk liep het allemaal anders.
Mijn piloten doen namelijk niet aan plannen, maar aan ideeën volgen. Daar zit in het uiteindelijke resultaat niet zoveel verschil in. De reis naar dat resultaat is echter wel verschillend. Laten we zeggen dat ons plan een rustige uitgebalanceerde weloverdachte weg was en die van hun een achtbaan. Waar die achtbaan dan wel weer veel meer ruimte biedt voor creativiteit. Zo heb ik op mijn rustdag een media optreden gedaan en zijn we natuurlijk niet op de geplande dag naar New York gevlogen, maar een dag eerder. Afspraak om 3 uur was eigenlijk 4 uur als het zo uitkwam……..Foto’s nemen met het Fly for MS Team bij het vliegtuig (en dus niet vliegen) werd een avondvlucht rondom Manhattan. En ga zo maar door.
Maar het resultaat is super! Wat ik wilde was leren hoe de zaken in Amerika gaan op het gebied van MS, goed netwerken, media aandacht voor MS (wat altijd super moeilijk is) en een goede start maken met de follow up van Fly for MS. Al deze punten zijn binnen. Op het NMSS-congres ben ik weliswaar niet zelf een spreker geweest. Iets wat ik wel op alle mogelijke manieren geprobeerd heb, maar waar ik gewoon te laat mee was.
Wel waren we de gasten van de vice president van de NMSS, ben ik op het podium genoemd en waren we de bezienswaardigheid van het congres aangezien we de enige buitenlanders waren. Het netwerken is dus gelukt. Vervolgens ben ik op channel 9 in Chicago op tv geweest: media aandacht voor MS op de belangrijkste zender!
In New York hebben we de eerste stappen van de follow up kunnen plannen. Dat moet nu worden uitgewerkt, dus daar vertel ik later meer over. Qua beeldvorming over gehandicapten heb ik ook nog een succesje geboekt. We zijn binnengekomen bij Cipriani’s Upstairs……..De moeilijkste club om binnen te komen in New York. Daarna hebben we vervolgens ook nog de belangrijkste tafel gekregen (na die van de eigenaar dan).
Mijn werk is niet altijd een straf, maar voorop blijft staan dat het aandacht moet genereren voor MS en bijdragen aan een positieve beeldvorming over gehandicapten. Waar ik in Göteborg mijn energie van een maand in een week stopte, heb ik hier in New York mijn voorraad van de rest van het jaar leeg getrokken. Leuk, maar super hard werken.
Plaats een reactie
