Interferon- bèta
Interferonen zijn een groep van natuurlijk voorkomende stoffen in het menselijk lichaam die actief worden bij infecties, kanker en bij stoornissen in het immuunsysteem. Interferon-bèta is een van deze interferonen en remt onder andere de immuuncellen (geactiveerde T-cellen) die bij Multiple Sclerose door de bloedhersenbarrière gaan en de myeline en de zenuwuitlopers in het zenuwweefsel aanvallen.
Interferon-bèta is dus een lichaamseigen eiwit, dat in iets gewijzigde vorm in drie verschillende preparaten beschikbaar is als behandeling voor Multiple Sclerose (Avonex, Rebif en Betaferon).
Immunomodulatie als Multiple Sclerose behandeling
Het principe van behandeling van Multiple Sclerose met interferonen berust op het aanvullen van het lichaamseigen interferon-bèta met buiten het lichaam nagemaakte interferon-bèta, om zo een sterker remmend effect te hebben op de aanvallende immuuncellen veroorzaakt door Multiple Sclerose. Deze werking van deze Multiple Sclerose behandelingen op het immuunsysteem noemen we immunomodulatie.
Onderzoek naar immunomodulatie als Multiple Sclerose behandeling
In 1993 werden de eerste positieve onderzoeksresultaten met een interferon-bèta Multiple Sclerose behandeling bij Multiple Sclerose patiënten gepubliceerd. Hier werd voor het eerst aangetoond dat interferon-bèta het aantal relapses doet verminderen en als Multiple Sclerose behandeling kon worden ingezet. Daarna volgden vele studies voor behandeling van Multiple Sclerose met interferon-bèta en zijn diverse effecten van interferon-bèta aangetoond.
Uit onderzoek is gebleken dat met een Multiple Sclerose behandeling met interferon-bèta’s:
• het aantal relapses in de tijd vermindert met éénderde
• de ontwikkeling van invaliditeit remt
• de ziekteactiviteit in de hersenen remt (het aantal laesies op de MRI neemt af)
De klachten bij Multiple Sclerose ontstaan doordat myeline wordt afgebroken en er schade aan de zenuwuitlopers, de axonen, ontstaat. Hierover kunt u meer lezen bij Multiple Sclerose en het centrale zenuwstelsel. In verschillende studies met interferon-bèta is aangetoond dat het starten met interferon-bèta direct na de eerste relapse inderdaad een voordeel geeft na twee jaar behandeling. Anders gezegd, wat met afwachten verloren voordat de behandeling met interferon-bèta, wordt niet meer teruggewonnen.
Er zijn in Nederland 3 verschillende interferon-bèta’s beschikbaar voor de behandeling van Multiple Sclerose:
• Twee vormen worden onder de huid toegediend (subcutaan - afkorting SC). Deze worden om de dag of drie keer per week geïnjecteerd.
• Daarnaast is er één interferon-bèta dat in de spier wordt geïnjecteerd (intramusculair - afkorting IM). Dit betreft één injectie per week. Het toedienen van interferon-bèta gebeurd via een injectie en de frequentie wordt mede bepaald door de plaats van de injectie.
Vaak voorkomende bijwerkingen bij een behandeling met Interferon-bèta
Interferon-bèta is een natuurlijke stof die actief is bij het bestrijden van ontstekingen in ons lichaam, bv bij de griep. De verschijnselen die optreden wanneer we de griep hebben zijn voor een deel te danken aan de werking van het interferon-bèta dat van nature in ons lichaam voorkomt. Het is dus niet zo gek dat wanneer we ons zelf ‘extra’ interferon-bèta toedienen in de vorm van een injectie er bijwerkingen op kunnen treden die op de griep lijken. De griepachtige symptomen (koorts, koude rillingen, spierpijn, hoofdpijn) van interferon-bèta treden vaak enkele uren na de injectie op en worden in de loop van de behandeling minder.
De griepachtige symptomen kunt u onderdrukken door vlak voor de injectie paracetamol, aspirine of ibuprofen in te nemen net zoals u zou doen bij de griep.
